Hadi be oğlum

Spread the love

Bebeğimiz dünyaya gelip de 4 kişilik hayata adım atmadan önce büyük oğlumuzu teyzemize bırakıp bol bol sinemaya gitmeye gayret ettik. Bu filmi görünce benden önce eşim ‘bu filme gitmeyelim dayanamam ben’ dedi. Ee zaten ben de hamileliğimin son zamanlarında, duygusallığımın zirvesindeyim. O nedenle gitmek için hiç de ısrar etmedim.

Geçenlerde bir baktım televizyonda bu film var. Bu sefer izlemek için ısrarcı oldum.

Bir baba ile iletişim sorunu olan oğul arasında geçen bir hikaye.

Oğlum kendi yaşlarında bir çocuk oyuncu görünce o da izlemek istedi. Filmin bir sahnesinde babası oğluna “bir kere yüzüme bak, bana baba de” diye yalvarıyordu. O an oğlumun yüzüne baktım. Ağlamamak için yüzü şekilden şekle giriyor, gözlerini kırpıştırıyor. Sonra dayanamadı kafasını dizlerime koydu ve sakin sakin ağladı. O ara babamız da ufaklığı uyutmaya gitmişti. O olsaydı yanında ne yapardı onu da düşünmeden edemedim.

Küçüktür çocuktur dememek lazım. Her film bize bir şey anlatır ya acaba oğluma ne anlattı. Üstüne gitmedim, yorum yapmadım. Sadece saçlarını okşadım, yüzünü sevdim. Duygularına böyle dokunmak istedim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir